admin

W ponury marcowy czwartek pięciu wędkarzy z „Salmo Clubu” w Białymstoku wzięło udział w zarybianiu rzeczek Puszczy Knyszyńskiej wylęgiem pstrąga potokowego. Materiał pochodził ze świeżutko wyremontowanego, jeszcze pachnącego farbą Ośrodka Zarybieniowego PZW „Pstrągownia” w Supraślu. Kilkadziesiąt tysięcy małych kropkowanych drapieżców trafiło do dopływów Czarnej, Słoi, Płoski i Supraśli, a dzień wcześniej pracownicy PZW dokonali także zarybienia Nietupy. Jeszcze w tym tygodniu pierwsza porca rybek trafi także do dopływów Czarnej Hańczy – także przy wydatnej pomocy naszych członków. Ale nie jest to nasze ostatnie słowo, bo w miarę wzrostu narybku kolejne jego partie będą zasilać dalsze białostockie rzeki i rzeczki.

Gołdapa to jedna z piękniejszych rzek na Mazurach więc nic dziwnego, że od czterech lat regularnie meldujemy się nad jej brzegami aby rozegrać zawody „Pstrąg Gołdapy”, które inaugurują kalendarz imprez „Salmo Clubu” w Białymstoku. Nie inaczej było też w tym roku. W piątek 20-go marca wieczorem spotkaliśmy się w gościnnej Rybaczówce „U Mamuśki” w Jakunówku koło Bani Mazurskich w liczbie 15-tu „głów”. Na liście startowej znalazło się jednak tylko 13 nazwisk bo nasz ex-Prezeserio Jureczek tradycyjnie nam sędziował, a Kuba Ludwiniak z „Art Flyfishing” dzielnie nam kibicował. I coś tam poławiał przy okazji.

Rozpoczęliśmy pierwszym w tym roku klubowym ogniskiem, które jednak ze względu na dość niską temperaturę na zewnątrz nie przeciągnęło się do wczesnych godzin rannych jak to drzewiej bywało ;-). Rafał Bełbot przekazał przy okazji garść informacji organizacyjnych. Mieliśmy łowić w trzech turach dwie w sobotę (9-12.00 i 14.00-17.99) i jedna w niedzielę (9.00-11.00). Jedyną punktowaną rybą miał być pstrąg potokowy, a dozwoloną metodą połowu sztuczna mucha. Oczywiście wiązana na haczyku bez zadzioru!

Wieczorne atrakcje w nazwijmy to ograniczonej dawce spowodowały, że wszyscy skoro świt pognali nad wodę. Warunki do wędkowania były naprawdę dobre. Stan Gołdapy był średni co nie tylko ułatwiało brodzenie, ale także dobranie się do pstrągowych miejscówek. Woda czysta, ale po dłuższym czasie brodzenia czuć było, że okoliczne jeziora (także te przez które przepływa rzeka) pokryte były jeszcze lodem. Może tylko wiosenne słoneczko zbyt intensywnie nam przyświecało, czego jak wiadomo potokowce nie lubią, ale i to zdawało się nie mieć wpływu na aktywność ryb. Praktycznie wszyscy łowiliśmy na streamera i skłamałbym gdybym napisał, że dało się wyselekcjonować jakieś konkretne, najłowniejsze muchy. Jedni wiązali na końcu przyponu tradycyjne „ślajzury”, inni muchy wykonane z syntetyków, a jeszcze inni z główkami z sarny (Muddlery) i wszyscy mieli na koncie kontakty z rybkami. Nie wszystkie brania kończyły się zapięciem pstrągów, które chyba ze względu na wspomnianą zimną wodę często jedynie podskubywały prowadzoną przynętę.

Po sobotnim wędkowaniu spotkaliśmy się na przepysznej domowej obiado-kolacji przygotowanej przez Gospodarzy, którzy do jedzenia dorzucili też od siebie coś „ekstra”w płynie ;-). Potem były nocne Klubowiczów rozmowy. Ale jakieś takie krótkie… Chyba się starzejemy, czy co;-)? Niedziela to powtórka z sobotniego wędkowania, bo warunki nad wodą się nie zmieniły, a i ryby ponownie dość chętnie wykazywały zainteresowanie naszymi streamerami. Pomimo, że nad wodą widać było sporo latających owadów, tylko jeden z nas stwierdził powierzchniowe żerowanie pstrąga, który nawet uderzył w streamera. Ale się nie zapiął. I dzięki temu Mareczek „Generał” nie załapał się na podium ;-)!

A te po zakończeniu obliczeń przez naszego niezastąpionego Sędziego Głównego prezentowało się w sposób następujący:

• miejsce I – Rafał Bełbot
• miejsce II – Czarek „Kola” Chrulski
• miejsce III – Igor Wysocki

Najdłuższą rybę zawodów pojmał natomiast Zdziś Tałałaj, który w dość niecodziennych okolicznościach przyrody (zapewne nie raz i nie dwa będzie raczył nas opowieścią na ten temat) wyholował w sobotniej II turze potokowca o długości 42 cm.

Gratulując Zwycięzcom podziękowaliśmy też Organizatorowi i życzyliśmy sobie ponownego spotkania nad urokliwą Gołdapą za rok. Tymczasem już za tydzień Mistrzostwa Salmo Clubu w Wiązaniu Sztucznych Much, a 25-26 kwietnia „Pstrąg Hańczy”. Tak więc nie będziemy musieli czekać aż tyle aby mieć okazję spotkać się w klubowym gronie ponownie! Przy okazji chciałbym też podziękować Zarządowi Okręgu PZW w Olsztynie, który to już kolejny raz wyraził zgodę na rozegranie naszych zmagań na ich wodzie.

W związku z faktem, iż „Salmo Club” w Białymstoku funkcjonuje w strukturach PZW także jako Wędkarski Klub Sportowy, wszyscy za przeproszeniem „członkowie”, powinni wpłacić także składkę członkowską z tego tytułu. Zgodnie z naszą uchwałą wynosi ona okrągłe 10 (dziesięć) PLN. Niestety, ale Zarząd Okręgu wymaga, aby każdy z nas wpłacił tą kwotę indywidualnie, przelewem na konto w Zarządzie Okręgu PZW w Białymstoku. Nie ma możliwości aby wzorem lat poprzednich regulować to za pośrednictwem Skarbnika.

Proszę o wykonanie wpłat (składka członkowska WKS „Salmo Club” w Białymstoku za 2026) do końca lutego br.

Tytuł przelewu:

Składka członkowska za rok 2026 Imię i Nazwisko
Nr konta „Salmo Clubu” w Białymstoku:
15 1240 5211 1111 0010 6248 5556

Zarząd „Salmo Clubu” w Białymstoku

Kiedyś przed Bożym Narodzeniem spotykaliśmy się co roku. Jednak ostatnimi laty jakoś tak tej tradycji zaniechaliśmy. Sądząc po frekwencji w piątkowy (19.12.br.) wieczór w restauracji „Cechowa” i panującą w trakcie spotkania atmosferę – niesłusznie!

Przełamaliśmy się opłatkiem, życzyliśmy sobie Wesołych Świąt i jak największej ilości dni na rybach w Nowym 2026 Roku. Rozmawialiśmy o minionych 12-tu miesiącach i wspominaliśmy wcześniejsze sezony. Nie zabrakło też wspomnień o tych Naszych Kolegach, których już nie ma wśród nas.

Niektórym łezka się w oku zakręciła. I o to w takich spotkaniach też chodzi! Przecież nie wszystko sprowadza się do sportowej rywalizacji nad wodą… Z ogółem 25 osób w „Cechowej” nie pojawił się tylko jeden nasz Kolega, którego zmogła choroba. Zdrowia Jarku! Niektórzy z nas docierali na to wigilijne spotkanie z Giżycka (szacun „Imier”!), albo prosto z lotniska po powrocie z niderlandzkich wojaży (szacun „Sqra”!). Część miała być z paniami, a przyszła z dzieciakami 😉 Może coś kiedyś z tego „narybku” się wykluje…? Niemniej obecnym Paniom też szacun i uznanie za wprowadzenie, nazwijmy to, czynnika łagodzącego obyczaje :-)!

Fajnie było zobaczyć też niektóre „indywidua”, które ostatnimi latu jakoś tak od „Salmo Clubu” zdryfowały na boczne, dodajmy NIESŁUSZNE wody. Mam nadzieję, że nie była to Wasza jednorazowa interakcja z Kolegami…Było naprawdę fajnie. A może nawet i fajniej! Ci, którzy się nie pojawili (a takich jak już wspomniałem było niewielu) niech żałują.

Wesołego karpia! Najlepiej takiego z płetwą tłuszczową!